çocuk — child
çocuk is the #66 most common word in Turkish, a noun. It means “child” and is pronounced /t͡ʃoˈd͡ʒuk/.
#66frequency rank
0.14%of everyday Turkish text
Level 1Beginner 1
Forms of çocuk
| Form | What it is | Meaning |
|---|---|---|
| çocuğu | accusative | the child (object) |
| çocuklar | plural | children |
| çocuk | nominative sg. | the child |
| çocuklar | nominative pl. | children |
| çocuğu | accusative sg. | the child (object) |
| çocukları | accusative pl. | the children (object) |
| çocuğa | dative sg. | to the child |
| çocuklara | dative pl. | to the children |
| çocukta | locative sg. | in/on the child |
| çocuklarda | locative pl. | in/on the children |
| çocuktan | ablative sg. | from the child |
| çocuklardan | ablative pl. | from the children |
| çocuğun | genitive sg. | of the child |
| çocukların | genitive pl. | of the children |
| çocuğum | my · nominative sg. | my child |
| çocuklarım | my · nominative pl. | my children |
| çocuğun | your · nominative sg. | your child |
| çocukların | your · nominative pl. | your children |
| çocuğu | his/her/its · nominative sg. | his/her/its child |
| çocukları | his/her/its · nominative pl. | his/her/its children |
| çocuğumuz | our · nominative sg. | our child |
| çocuklarımız | our · nominative pl. | our children |
| çocuğunuz | your (pl.) · nominative sg. | your (pl.) child |
| çocuklarınız | your (pl.) · nominative pl. | your (pl.) children |
| çocukları | their · nominative sg. | their child |
| çocukları | their · nominative pl. | their children |
| çocıh | alternative | child |
← #65 taraf · #67 bulunmak →